<title_newspaper="Przekrój">
<title_article="81.000 na głowie">
<author_1="Top.">
<language="pl">
<style="press">
<year="1954">
<month="9">
<date="1954-09-19">
<period="w">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Włosy nie wyrastają „prosto z głowy"! Każdy włos posiada brodawkę, która jest jego częścią żywą. Zawiera ona bardzo cienkie rozgałęzienia nerwów i naczyń i z niej wyrasta druga cylindryczna rurka — właściwy włos. Wynurza on się ze skóry poprzez maleńką szyjkę, która łączy się z kanalikiem gruczołu tłuszczowego. Brodawka wrośnięta w skórę obumiera wraz z włosem, a raczej — włos z nią. Taka jest między nimi zależność. Uwaga — Niebezpieczeństwo! Tła owej tragedii bywają różne. Albo występuje ona na tle wydzielania przez gruczoły nadmiernej ilości tłuszczu, zabijającego brodawkę, albo jakoś ku tej ostrej choroby infekcyjnej: szkarlatyny, tyfusu, złośliwej grypy i in. Oznaki łysienia łojotokowego (I. typ łysienia), początkowo wcale nie są groźne. Występują nie tylko u mężczyzn, ale i u kobiet — choć w dużo mniejszym odsetku. Pojawiają się zwykle w wieku 20-30 lat i nie wzbudzają zazwyczaj niepokoju. Najpierw włosy na przeciąg 2-3 lat pokrywają się suchym łupieżem, potem łupież nagle ustępuje i włosy gwałtownie natłuszczają się przylegają do skóry jakby przylepione — co w efekcie prowadzi do gwałtownego ich wypadania. Powoli czoło staje się coraz wyższe, a łuki na skroniach powiększają się niepokojąco. W tyle głowy tworzy się niebezpiecznie błyszcząca tonsurka. Co jest tego powodem? Normalne wydzieliny gruczołów tłuszczowych chronią włosy przed zakurzeniem. Nadmierny jednak łojotok zabija cebulkę, z której wyrasta włos. Wówczas włos staje się coraz słabszy i wreszcie każde ostrzejsze poruszenie może go wyrwać z brodawki. Dzieje się to zwykle w 6 tygodni po obumarciu włosa. Łysienie łojotokowe to objaw niewłaściwego działania gruczołów wydzielania wewnętrznego. I wtedy stosowanie różnego rodzaju płynów i maści nie prowadzi do niczego, a jedynie opóźnia prawidłowe leczenie, które polegać musi na zwalczeniu tego właśnie zasadniczego schorzenia gruczołów wydzielania wewnętrznego, a nie jego jednego objawu — łysienia.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>
 
